Κείμενο 'Ανακατάταξης' βασισμένο στο βιβλίο τού Ζύγκμουντ Μπάουμαν 'ρευστή αγάπη'.

 

'... η μνήμη...'

Η μνήμη είναι ένας χώρος γεμάτος συμβάντα.

Δέν τα συγκρατεί όλα, και ό,τι ανακαλεί απ τη λήθη, ποτέ δέν το αναπαράγει στην αυθεντική του μορφή.

Η μνήμη ερμηνεύει κι επιλέγει.

Ο,τι ερμηνεύεται και επιλέγεται είναι ζήτημα αμφιλεγόμενο και συνεχούς αντιδικίας.

 

'... η εμπειρία...'

Με το υλικό της εμπειρίας μου πλάθω τις παραστάσεις μου για τον κόσμο.

Οι εμπιρίες ανακυκλώνονται.

Μέσα στην επαναληπτικότητα τους, μαθαίνω να τις επεξεργάζομαι ενεργά, επιλεκτικά.

Οταν αυτό λειτουργεί, οι εμπιρίες μου για τον κόσμο αναπλάθονται, αναδομούνται.

Η μνήμη, η σκέψη, το συναίσθημα, συσχετίζονται αλλιώς, βρίσκονται σε ανακατάταξη.

Οι σχέσεις που δημιουργούνται αρχικά, είναι ελάχιστα συντονισμένες μεταξύ τους.

Μπαίνω σε μιά διαδικασία αργή, δυσκίνητη, πού απαιτεί μακρά καλλιέργεια και φροντίδα.

Φτάνω σε περιοχές αναξερεύνητες, αχαρτογράφητες, όπου ο ηθικός εξοπλισμός μου δεν επαρκεί.

Χρειάζεται ενίσχυση για ν αναπτύξει σύμμετρες δυνάμεις.

Χρειάζομαι τεράστια και διαρκώς ανανεούμενα αποθέματα θάρρους και σεμνότητας.

Η πολυπλοκότητα με τον πλούτο της,  την έντασή και την επιμονή  της, δηλώνει παρούσα.

 

'...η επιθυμία...'

Η επιθυμία εκκολάπτεται μέσα σε πλημμυρίδα συναισθημάτων πού με αφήνουν ξέπνοη και άναυδη.

Η επιθυμία μπορεί να με κάνει να διακόψω τη συνέχεια των πραγμάτων, να θελήσω τον κίνδυνο και να καλοσωρίσω την απειλή.

Η αβεβαιότητα μου εκτοξεύεται σε τεράστια ύψη.

Οι τρόποι και τα μέσα μου προκαλούνται, τίθενται 'εν αμφιβόλω', σύρονται σε απολογία.